جنگ پایان...

در بحبوحه خردادهای سیاه...
آن زمان که تیغ نامرد کش روزگار
نهال سبز امید را می برید
تنها کورسوی نور این جنگل بی درخت!
فریاد بود...
دلگرمم میکرد از شرف انسان که به تاراج رفته ....
جنگها به پایان نمیرسند...
امید اما همچنان
بذر هویت دل ماست!

م.ب
خرداد ۰۳