ببخش بر ما هرسال محرم،شب عاشورا از دردت نمیمیریم....

ببخش بر ما هرسال محرم،شب عاشورا از دردت نمیمیریم....

ببخش بر ما هرسال محرم،شب عاشورا از دردت نمیمیریم....

نبودیم، حتی در زمره کسانی که متجلی شدند به نام شهدای حرم...

نشدیم ، حتی در کنار کسانی که متبلور شدند به نام شهدای وطن..

میدانی در مواجهه ظلم ، جبهه مظلوم تنهاست... یکه وتنها مانند حسین بر صف اعدا... یکه وتنها ... تمام اهل و عشیره اش هم تنهایند...مانده اند در مقابل ظلم و جوری که جبهه باطل برایشان ترسیم نمود.

واینک بعد از هزار و اندی سال جنایتکاران تاریخ انها که تمام سرتا پایشان در خون کودکان ،خونی است بر کشوری که در ظاهر نام شیعه پیرو حسین را یدک میکشد ایستاده اند

حتی ظاهری بودن برخی از اعمال کشوری که به نام حسین مهمور شده است را نمیتوانمد تاب اورند...

ما از میان تاریخ شبهه ناکی گذشتیم ،از زمانی که افتراق افتاد بین امت یا ملت... از میان طبلهای میان تهی ای که کورس هل من مبارز را کوک میکردند اما در بحبوحه فشارها کوکشان ناکوک شد...

از انها که میدان عمل را بر میدان فهم و تعقل و دوراندیشی باختند و این شد که مسیر تاریخی از بیست سال پیش جدا شد...

اما ... در میان این همه ... خلوص و درجه کیفیت افرادی که وطن را یا مذهب طلب میکردند گرانسنگ تر شد و توهم انها که راه را اشتباه پیمودند بیشتر نمود پیدا کرد...

حسین اما ماند برای ما ... برای انها که به نامش زده بودند و کسانی که دردشان درد حسین بود و در هر ظلمی چه از نگاه حاکمیتی چه اپوزیسیونی نکوهیده بود

حسین ماند و هرسال شب عاشورا به این فکر میکنم که چرا ما ازین درد نمیمیریم و کی فرصت مردن ما میشود...

کی بایست این جان را در راهش فدیه کرد... نمیشود در راه حسین باشی و حسینی نمیری...

خدایا ما الودگان زندگی... ما اولره گان حب دنیا... زنجیر شدگان سخیف عادات، درماندگان و گدایان حیات دنیوی، گم کرده گان حق و حقیقت را به حق این شب... در معیت هدایت یگانه بازمانده راه عدالت قرار ده و تمام جان مان را برای روزی که خود میدانی در راه امام مان فدا کن...